Pazartesi, Aralık 18, 2006 - sanat benim yaşam felsefem olduğu kadar yaşam benim sanat felsef
sanat benim yaşam felsefem olduğu kadar yaşam benim sanat felsefemdir
sanat benim yaşam felsefemdir
yaşam benim sanat felsefemdir
kime ne diyebilirm ben. bana beni anlatan bir öykü olan hayatımda yaşıyorum.
Herhangi bir yerde yaşadığımı farkında olsam bile yaşadıklarımın değerini hiç bilememişim anında. Ancak ve ancak yeni öğrendim, yeni uyandım; gün geçtikten sonra yaşadığım bilgileri öğrenmekte. Ama daha büyümedim. Hala ve hala içimdeki duygu bir çocuk, beni ben yapan hala bir çocuk var içimde:
Konuşmalarımın, yazdıklarımın ciddiyetine bakmayın; öyle çocuğum ki ben tek başıma. her gün uyandığımda bir yanlızlık duygusuyla korkuyorum; gece, sabah. Ama sonra anlıyorum dışımda geleceğim var her zaman; yapacaklarım, yaşayacaklarım, yapamayacaklarım, ezdiklerim, ezildiğim anlar, resimler, sigaralar, alkoller, saçmasapan konuşmalar, gülümsemeler, yorgunluklar, üşenmeler, kavgalar, sohbetler, yazışmalar ve daha bir çok olumlu/olumsuz yaşayacağım/yaşayabileceğim herşey.
Var ki yanlız olmadığımı daha iyi anlıyorum ama hep korkuyorum; hiç bir şeyden korkuyorum. Hiç bir mansı olmayan korkumdan korkuyorum. Aslında bir günde o kadar çok yaşantı parçası var ki, artık birini yaşamamaktan korkuyorum.
Günün en az 13 saatini ayakta geçiriyorum, öyle alışmışım ki ordan oraya koşmaya, hareketli ve aktif olmaya iki dakika oturmaya gelmiyor, azcık otur diyorum kendime ama dinlemiyorum kendimi, yorulduğumu farkındayım; kendi patronum ben olmamla beraber ben kendime dinlenme/mola izni veriyorum ama ben dinlemeyip hala çalışıyorum, çalışmakla beraber her gün bitiyorum, uyku istiyorum ama uyumukta istemiyorum. Şimdi diyecekler bana karamsar çocuk, karmaşa içindeki çocuk. Cevabım "hayır karmaşa yok ben böyleyim işte"
Bence Nasılım
UYUMAMAK İSTİYORUM:
O kadar çok iş var ki; çok az zamanda çok işlere vakit kalmadığı için 20 saat göz kırpmadan bunu yapabiliyorum.
"Hocalarımla sohbet etmek, derste ders yapmak, arkadaşlarla tartışmak, bir fırça bile olsa bir tuvale iz bırakmak, desen yapmak, bilgisayarda tasarım yapmak, bir sayfa dahi olsa kitap okumak, internette yazı/paylaşımda bulunmak, birileriyle birşeyler paylaşmak/tanışmak/tartışmak, ödev yapmak, gezmek, fotograf çekmek, kantine çıkıp televizyona bakmak, araştırma yapmak, yürüyüşe çıkmak, bisiklete binmek, sergiye gitmek, tiyatroya gitmek.... " genel olarak hepsini her gün yapıyorum ama birini yapamadığımda tüh diyorum. işte ben buyum.
UYUMAK İSTİYORUM:
"Dinlenmek, güzel bir kaç rüya görmek, ısınmak, rahatlamak, uyanmak..." istiyorum ama hergün bunları yapamıyorum. Her gün uyuyamıyorum; bazen gevezelendiğim için, bazen hasta gibi uyuyamadığım için, bazen aptallığımdan kendimi zorluyorum, bazan işte ödevlerden....
SONUÇ NE:
BEN HAYATI
kötüsüyle iyisiyle
çirkiniyle güzeliyle
yanlışıyla doğrusuyla
zoruyla kolayıyla
aşırıya gitmeden karşıtlarıyla seviyorum.
Ne olursa olsun gülüyorum çünkü yaşamak o kadar güzel ki hep yaşamak istyorum keşke hiç ölmesem arkamdan kimse ağlayıp gülmese ama işte bir gün o hayatım da yok olacak ve bir başka canlı gelecek benim yerime ama o zamana kadar ben yapılmadık birşey bırakmak istemiyorum...
sanat benim yaşam felsefemdir
yaşam benim sanat felsefemdir
alimertunal
http://groups.google.com.tr/group/sanatsal?hl=tr
http://visualartgallery.blogcu.com
http://visualartwrite.blogcu.com
http://alimertunal.blogcu.com
http://visualart.oottoo.com
|
